ETİK

Toplumların kendi kendine oluşturdukları ve yazılı bir metne dayanmayan kurallara etik denir. Her toplumun kendi etiği var yani. Sıkıntı şurada: Toplum kendine bazı kurallar belirliyor. Aslında bu kurallar daha çok o toplumun yaşayış biçiminin sonucu olarak doğuyor. Fakat toplum oldukça değişken ve fakat kurallar nedense aynı hızla değişemiyor. Ve bizler kendi belirlediğimiz kurallara karşı gelerek yaşıyor olmamıza rağmen etrafımızı o uymadığımız kurallara göre değerlendirmeye devam ediyoruz. Kendi kendimizin kuyusunu kazmak gibi. İdealize ettiğimiz hayal dünyamızda, düzenli, doğru ve olması gereken bir biçim seçiyoruz ama oralara hiç varamıyoruz. Kendi kendini hiç durmadan çökerten bir yapıda insanların üzerinde sinsice baskılar kuruyoruz. Yaşadığı andan özde sıkıntı duymayan insan, değerlendirdikçe kötü hissetmediği için kötü hisseder hale geliyor. Bu kısır içinde bir süre sonra farkına bile varamadan artık hiç yaşamayan ve belki de hiç var olmamış olan kişilerin doğrularını yaşamaya başlıyoruz. Bunun toplumu bir arada tutan şey olduğu ise tamamen yalan. Toplumlar, yalanlarla belirlenmiş gerçekleşmeyen ideallerle değil, bir arada yaşama ihtiyacıyla ve arzusuyla oluşmalıdır. İnsanlar birbirlerini değerlendirirken en üstte var olan ve her zaman olmaya devam edecek olan öz hissiyatla hareket etmelidir. Birinin yaptığı başka birini etkilemiyor da olabilir ama sanrı maalesef "gerçek"ten ayırd edilemeyecek kadar gerçektir. Dahası içerde etkilenmemiş olan kişi bu toplum baskısı nedeniyle etkilendiğini bile düşünebilir. Netice itibariyle bir arada durması gereken toplum, birbirinden nefret eden ve sürekli hayalleri gerçekleşmediği için hüsran duyan yalnız karakterlerden oluşur hale gelir. İnsan; başkalarının laflarını bırakıp, saf, direk kendinden gelene göre hareket etmelidir. Hissiyatının doğruluğunu derinlerine bakarak gözden geçirebilmelidir. Kendisine karşı objektif olmayı becerebilmelidir. Toplumlar ancak birer birer değişen insanlarla kendini değiştirebilir.