Deneyimlenmemiş bilgi pratikte işe yaramaz kanımca. Her ne kadar genel çerçeveden haberdar olunsa da olasılık her zaman daha fazladır. Hayatı boyunca bir odada oturup; arabalar, şehirler, yollar hakkında binlerce kitap okumuş, binlerce film izlemiş bir insan, kapıdan dışarı adımını attığında, trafiğin ne demek olduğunu bilse bile nasıl olduğunu bilemeyecektir. Yani bilmek "ne" meselesi değil "nasıl" meselesidir. Tahmin algı için yeterli bir veri değildir. Adıyaman da ben oraya ayak basana kadar yoktur.

İnandıklarını gerçeklemeye çalışmak yerine, gerçeklediklerine yani eylemlerine inansa insan, komplekslerinden ve pişmanlıklarından da sıyrılabilir belki. Teori her zaman pratikten daha soylu olmuştur oysa insan düşünce ve kelimeler kadar soylu bir varlığa sahip değildir. Hayatta kalma güdüsüyle varlığını sürdüren insan, o güdünün verdiği bencillikle bedenin arzularını ruhun algılarından üstün tutmuştur. İnsan kendi ürettiği düşünceye varmayı hiçbir zaman başaramayacak kadar açtır. Dikkati dağınık, aklı hep karışıktır. Sistemlerin, ideolojilerin kendi söylediklerinden çok çok uzakta biçimlere dönüşmesinin temel nedeni onu uygulamayı beceremeyen insandır. İnsan inandığı dine; her kelimesi yazılı ve değişmez bir kitaba bile yetişemez. Onu evirir çevirir ve tam olarak kendi tatminine uygun hale getirir. Sorun şu ki: Çember büyüdükçe eylem daralır. bu nedenle de ihtiyacımız olan şey çok iyi düşünülmüş / yazılmış sistemler yerine bireysel harekettir. İnsan kendi varlığını her şekliyle tanımlamalı, kabul etmeli ve bunu korkusuzca yaşayabilmelidir. Özgürlük; kafalara doldurulan ezberlere göre yaşamaya çalışmak değil, kendi gerçeklenmiş eylemlerine göre değişimi devam ettirmektir.

ETİK

Toplumların kendi kendine oluşturdukları ve yazılı bir metne dayanmayan kurallara etik denir. Her toplumun kendi etiği var yani. Sıkıntı şurada: Toplum kendine bazı kurallar belirliyor. Aslında bu kurallar daha çok o toplumun yaşayış biçiminin sonucu olarak doğuyor. Fakat toplum oldukça değişken ve fakat kurallar nedense aynı hızla değişemiyor. Ve bizler kendi belirlediğimiz kurallara karşı gelerek yaşıyor olmamıza rağmen etrafımızı o uymadığımız kurallara göre değerlendirmeye devam ediyoruz. Kendi kendimizin kuyusunu kazmak gibi. İdealize ettiğimiz hayal dünyamızda, düzenli, doğru ve olması gereken bir biçim seçiyoruz ama oralara hiç varamıyoruz. Kendi kendini hiç durmadan çökerten bir yapıda insanların üzerinde sinsice baskılar kuruyoruz. Yaşadığı andan özde sıkıntı duymayan insan, değerlendirdikçe kötü hissetmediği için kötü hisseder hale geliyor. Bu kısır içinde bir süre sonra farkına bile varamadan artık hiç yaşamayan ve belki de hiç var olmamış olan kişilerin doğrularını yaşamaya başlıyoruz. Bunun toplumu bir arada tutan şey olduğu ise tamamen yalan. Toplumlar, yalanlarla belirlenmiş gerçekleşmeyen ideallerle değil, bir arada yaşama ihtiyacıyla ve arzusuyla oluşmalıdır. İnsanlar birbirlerini değerlendirirken en üstte var olan ve her zaman olmaya devam edecek olan öz hissiyatla hareket etmelidir. Birinin yaptığı başka birini etkilemiyor da olabilir ama sanrı maalesef "gerçek"ten ayırd edilemeyecek kadar gerçektir. Dahası içerde etkilenmemiş olan kişi bu toplum baskısı nedeniyle etkilendiğini bile düşünebilir. Netice itibariyle bir arada durması gereken toplum, birbirinden nefret eden ve sürekli hayalleri gerçekleşmediği için hüsran duyan yalnız karakterlerden oluşur hale gelir. İnsan; başkalarının laflarını bırakıp, saf, direk kendinden gelene göre hareket etmelidir. Hissiyatının doğruluğunu derinlerine bakarak gözden geçirebilmelidir. Kendisine karşı objektif olmayı becerebilmelidir. Toplumlar ancak birer birer değişen insanlarla kendini değiştirebilir.

elin bedeni, elin yargısı

İnsanların bir şeylere muhalefet olmak için bu kadar çaba sarf etmesini hiç anlayamıyorum. Cüneyt Özdemir diyor ki birileri hemen soyunmak için bahane aramaktaymış. Belki öyle birileri de vardır ama bir protestoyu bu şekilde protesto etmek de acaip doğrusu. "Benim bedenim benim kararım" protestosunu beğeniyorum. Cüneyt Özdemir bu kadar akıllı bilgili bir adam ama bu protestonun içindeki özeni göremiyor mu? Benim bedenim benim kararım ister kürtaj yaptırırım ister üzerine kalemle çiziktirir fotoğrafını çektiririm. Üstelik görsel protestolar özellikle sosyal medyada hızla yayılması açısından çok daha önemli. Şimdi oturup da bu kadar önemli bir konuda yapılan bir protestoyu yermek, ya da destek verenlere saldırmak; işte asıl o, insanın düşüncesine saygısızlık oluyor. Senin bedenin senin kararın, kimse sana soyun demiyor değil mi, e elaleme bi yerini gösterdi diye karışmak da afedersiniz ama tam bir AKP kafası oluyor. Mini etek de giymesin kimse, moda bahanesiyle popomuzu göstermiş oluyoruz demek ki. Koca Cüneyt Bey'e akıl verecek değilim ben ama bazı konularda biraz daha duyarlı olsa daha iyi olacak sanki. Ayşe Arman hayranı da değilim, nemalanmıştır bilmem ne benim için o da fark etmez, bunu kimse bilemez ama bu kadar okuru olan bir kadının bir şekilde destek veriyor olması da önemli kanımca.

YAPMA

Yalan bir savaşın peşinde her taraftan insanlar ölüyor. Birine şehit düştü diyoruz diğerine öldürüldü. Cümlede yatan nefret... Kim öldürülmeyi hak eder. Kim kimin elinden yaşamını alabilir. Biri bir halt yiyor diye aynı haltı yemek mantıklı ve güzel mi gerçekten. Göze göz, dişe diş. Bak ben de bundan nefret ediyorum işte. Senin askerin gibi o PKK lı da ne için savaştığını bilmiyor. Çatışmaların ne sebebi belli, ne gerçek sonuçları. Birileri, birilerinin ellerine yazdıkları haberleri tutuşturuyor, ortalığı kızıştırıyor hepsi bu. Hepsi dediğim yani hiçbir şey. Ölen yine aşağıda ve bu sayede insanlık da düştükçe düşüyor. Anlaşılmaz benim fikirlerim biliyorum. Saçma ve uygulanamaz görünüyor biliyorum. ama ben de hadi yarın yapalım demiyorum. Biz yapamasak bile çocuklarımızın çocukları vurmasınlar birbirlerini.

4+4+4+4+4+4+4+4

Herkes eğitim krizini konuşuyor. Kılıçdaroğlu demiş ki "şimdi de CHP kuran-ı kerimi istemiyor diyecekler".
Annem desinler...
Şahsen ben istemiyorum.
Bence bırak 4'leri 5'leri din dersi diye bir dersin olması bile anormal.
Din bireysel bir hareket. Herkesin dini kendine yani.
Fikrimi Açıklıyorum:
Tarih derslerinin içine dinler tarihi diye bir bölüm koyarsın, birbirinden ayırmadan, bütün tarihsel sürecini anlatırsın.
İlla şartsa, çocuk anlayacak yaşa gelince (mesela lise) verirsin eline bütün kitapları, sorusu olursa yanıtlarsın, götürürsün camiye, kiliseye, sinagoga...

Öğretmen Masasında zorla namaz kıldırılmış bir çocuğum ben, böyle saçma, böyle anlamsız bir zorlama olamaz. Hiç anlamadığım kelimeleri kafama nasıl kazımışlarsa hala unutmuyorum. Üstelik bu güne kadar sapık olmayan bir din hocası da görmedim ayrı.

O yüzden bırakınız desinler, kitabına diyeceğim yok ama onu, kendini bilmeyecek yaştakilere zorla okutmaya çalışan zihniyete diyecek çok lafım var benim.

Ben savaşı kabul edemem.
Hangi had, hangi mantıktır o.

Hangi ırktır daha üstün.
Üst var mıdır ki üstünlük olsun.

Hangi insanın yaşama hakkı yoktur.

Hayat ne kadar zor veriliyor.
4mm'den 1 cm'e...
küçük bir kalp atışından
bütün bir bedene...

Ben savaşı anlayamam.

Büyüklerin hırsından habersiz halkları...
Yalan hedeflere tutunan askerleri...
Öldürülen çocukları...

TERAZİ

Sorumluları ve nedenleri gün gibi ortada olan bir davanın bu şekilde sonuçlanması herkesi üzüyor.
Yıllarca, belki de bu ülkeyi çok daha yaşanılabilir bir hale getirecek bilgelerini gömmüş, katillerini hiç bulamamış halk; sonunda adaletin bir yer bulabileceğini sanırken, yıkılmış, perişan durumda.
İlginç; kararı veren yargı da verdiği karardan memnun değil, sevgili yargıyı itinayla köpeği etmiş kişiler de. Başbuğ'un tutuklanmasından beri, bir anda halkla yan yana durmaya başlayan 3ler neredeyse göz yaşlarına boğulacaklar.
Bu insanın kanını kurutan, Türkiye'de yaşıyorum demeye utandıran olayı bile kendi menfaatleri için kullanabiliyorlar. Bugün İstanbul'da Ankara'da insanlarla yürüseler bile şaşırmayacağım.
Elindeki kanı yıkayıp, kollarını sallayarak dolaşan katillere kızmak bile gelmiyor içimden.
Bu ülkede belli adamları öldürmek çok kolay.
Hayıflanıyorum ki kolay lokmaları değil, zorlarını çiğnemek isterdim.

Hrant bizim için bir sınav mıydı?
Hayır. Biz zaten yıllar önce bu sınavlardan kaldık.
Cevap anahtarlarımızı da gömdüğümüz kişilerin mezar taşı yaptık.

HAYVAN işte

Bir haber; ırk cinayeti 18 yıl sonra karara bağlanmış.

Bu ırk teranesini her kim çıkardıysa bravo...
Ne de olsa bu yüce şahsiyet, popülerliğini yüzyıllarca koruyacak olan bir insan öldürme gerekçesini yaratmış oldu.

O kadar uyuz oluyorum ki bu insanlara, her ırkçılık yapanın ırkını değiştiriveresim geliyor. sen yıllarca gel Türklük yap, Kürtlük yap, Beyazlık yap, Siyahlık yap vs. Bir sabah bir kalkmışsın hop tam tersi. En iyi ihtimalle, hemen bir karar verip nefret ettiği ırkın kökünü kazımak için kendini öldürse, elimizi kana bulamadan kurtulmuş olurduk bu menem suratsızlardan.
Hayvanlar alemine gidiyor aklım, düşünsene Ankara kedisiyle, Van kedisi girmiş birbirine, ben senden daha güzel miyavlarım, benim gözüm daha güzel falan filan...

Ne demek lazım:

Konuşmayı başarmışsın ama hayvan olmayı başaramamışsın ey insanlık...

DAL-BUDAK

Pişkinlik almış yürümüş ama sebebi belli:
Tekel...

Yargı desen; yargılamayı geçtik sorgulamanın bile temellerini atamıyor.
Adalet mülkün temeliyse, annem, bizim mülkler çoktandır elalemin cebini dolduruyor.

Sonuç: Türk halkı kendine acımaktan, ayağa kalkıp kılını kıpırdatamıyor.

Diyeceğim Şu:
"Bu dallamaları biz başımıza getirdik" lafının saçma oluşu kadar böylesine klişeleşmiş olması da saçmadır.
Söyle söyle ama akıllanma, işte asıl sensin dallama.

BENİM GÜZEL DEVLETİM

Türkiye Cumhuriyeti Devleti Hükümeti açıklıyor:

Çalışmayana para yok, "çok çalış - az kazan" şiarımız budur.
Bu devlet sana bakamaz, sen devlete bakacaksın.
Milletvekili dediğin 2 yılda; memurun, işçinin 40 yılda yapacağı işin on milyar katını yapacaktır o yüzden emeklilik yaşı da maaşı da ona göre ayarlanır.
İçinde halk olmasa da devlet olur ama devletin olmadığı yerde halk olamaz.

YE BENİ FRANSA

Yazılı tarihe güvenen bir insan değilim, kazılı tarih bana hep daha gerçekçi gelir.
Kürt sorunumuz peydahlandı yetmiyor bir de Ermeni sorunumuz var. "Biz"li "biz"li konuşuyorum ama bakın ben Türküm "biz"i değil o, daha çok burada yaşıyorum "biz"i. Çünkü milliyet, ırk gibi kavramları insanların yapaylığının bir göstergesi olarak karşılıyorum. Yani her duruma, her olaya önüme bir milliyet koymadan bakarım.
Türkiye gerçekten kanlı bir savaşla Türkiye olmuş. Gerekli-gereksiz, eksik-fazla bunlar tartışılabilir konular çünkü bırakın olayların oluşunun gerçekliğini, insanların uygulama konusundaki fikirleri değişik olabilir.
Şimdi; Avrupa son dönemlerde Asyadan, Afrikadan daha ileride görülüyor. Daha özgürlükçü, daha anlayışlı, yaşam kalitesi daha yüksek...
Peki gerçek ne; aslında bu tamamen bir PR çalışması. Belki de eziklik... Zamanında okültizm ile ilgilenen insanları, simyacıları ya da gerçekten büyücüleri acımasızca yakan toplumlar şimdilerde, ırklarını beğenmediklerini acımasızca dışlıyor, yargılıyorlar.
Fransa'nın sömürgelerine (hala bir ömürgesinin bile olması yeterince itici) yaptıkları, bırak sömürgeyi ülkesindeki çingenelere daha yeni yaptıkları tüm dünya tarafından biliniyor.
Bu son hamleleriyle ise düşünce özgürlüğüne büyük bir darbe vurarak, üstün ırkını açıklayan Hitler'den ve kendilerini bu dünyanın hakimi sanan Amerika'dan sonra Fransa da faşizmde tavan yapmış bulunuyor.
Biz yaşadığımız şu topraklarda bu özgürlüğün mücadelesini verirken, belki de örnek göstermeyi umduğumuz bir Avrupa Ülkesinin kendisini bu derece küçük düşürmesi akıl alır gibi değil.
Soykırım var ya da yok bilinmez ama bu dünyada herkesin bunu tartışmaya hakkı kesinlikle vardır.

BAŞ BAŞA

Bakın; bu ülkede tıpkı dünyanın her ülkesinde olduğu gibi, düşünce özgürlüğü vardır.
İstediğinizi düşünebilirsiniz. Düşüncelerinizde komünist, faşist, anarşist, satanist, nazist... her türlü -ist olabilirsiniz.
Ve fakat düşüncenizi eyleme dökmek ayrı iştir.
Oradaki düşünce özgürlüğünüz;
(aptal olduğunuz için) sizi yönetmesine ihtiyaç duyduğunuz kişilerin düşünceleriyle doğru orantılıdır.
Sözüm ona başınızda bir satanist varsa; istediğiniz kadar satabilirsiniz mesele değildir.
Başınızda bir asker varsa; istediğiniz kadar vatan-millet-sakarya üçlemesi kapsamına alarak, kelle avlayabilir, beğenmediğinizi uçurumdan sallayabilirsiniz.
Ve nihayet eğer ki başınızda muhafazakar, amerikan globalisti bir adam varsa o zaman da istediğiniz kadar kapanıp kapattırabilir, istediğiniz kadar tecavüz edebilir, istediğiniz kadar halk-öğrenci-memur dövebilir, istediğiniz kadar çalıp çırpabilir, istediğiniz kadar vs. vs.

Yani; başınızdan geçenler, başına gelenlerle doğru orantılı olmalıdır aksi taktirde hapis yatar, dayak yer, aç kalır, en nihayetinde bıkkınlıkla geberir gidersiniz.

HAMAM BÖCEKLERİ

13 yaşında bir kıza tecavüz ediliyor onlarca insan! tarafından,
dava rezillik.
Kadının biri tekme tokat dövülüyor, görüntüleri bütün televizyonlarda yayınlanıyor, her şey kabak gibi ortada,
dava rezillik.
Deniz Feneri
dava rezillik.

Listeyi uzatmak sadece ellerimi yorar.

Bağımsız yargı!

Demokrasinin açıklarıyla, içinde yaşadığımız topraklarda kol gezen adaletsizlik, yalan, dolan yetmezmiş gibi...

Yazın sıcağında, evimi talan eden hamam böcekleri, kışları yok olmuyorlar; evimin duvarlarının arasında, borularının içinde sinsice saklanıp çoğalıyorlar.
O böceklerle baş edebilirim ama ya diğerleri???

YOK ARTIK

16 ay askerlik mehmetcik
6 ay askerlik mehmet
1 ay bedelli mehmet bey
vicdani ret memoş

İnsanların vicdanlarına,
İnsanların cinsel tercihlerine
İnsanların okullarına
hiçbir şeye saygınız yok.
Kafayı bozmuşsunuz savaş hikayelerinizle ve insanlara saygısızca saldırıyorsunuz.
Neyi, kimden koruyorsunuz allah aşkına.
Yaydığınız sadece nefret cümleleri.

Siz üzülmüyorsunuz ne teröre ne savaşa,
üzülmüyorsunuz ölen askerlerinize
ölen vatandaşlarınıza...
Devam etsin herşey;
şehitleriniz olsun ki biraz daha yoldan geçene düşman olabilin,
şehitleriniz olsun ki biraz daha silahlanabilin,
şehitleriniz olsun ki biraz daha adam öldürebilin.

Yüzlerinizi kanla yıkıyorsunuz,
gençlerin, yazık, beynini bulandırıyorsunuz,
insanları birbirine düşman ediyorsunuz...

Herkese yetecek kadar yer varken neyin savaşını veriyorsunuz?
Bir grup aç gözlü zenginin peşinden sazanlar gibi sürükleniyorsunuz.

WHY

Açıklama:
Kesinlikle
ordunun her türlüsüne, savaşın her yüzlüsüne...
Ne sınırlarını anlıyorum insanların
ne de "toprağı" koruma güdülerini...

Söylediğim;
marifetse bu
ki değil bana göre...
Değiştiremiyorsunuz ya
hiç değilse
bırakın bu işleri
bırakın insanları
kim meraklıysa
niye meraklıysa
o gelsin kucağınıza.

TCAB AŞ.

Bedelli Askerlik, Vicdani ret...

Konuşmalar bir sonuca ulaşacak mı bilmiyorum ama konular konuşulurken herkesin biraz daha faşistleştiğini görebiliyorum.
Askerlik herkes için bir milliyetçilik, faşistlik oyuncağı, bu komünistler için de böyle, faşistler için de.
Çünkü insanlar zorla hayatlarından uzaklaştırılarak VATANlarını korumaya gidiyorlar, pek çoğunda eğitim yok, düşünmek yok, olanların beyniyse maşallah yıkanmış. Askerlik sonunda faşizmin tavan yaptığı, kimin kimi vurduğunun çok da belli olmadığı bir yer halini alıyor.
Oysa;
toprak bu kadar önemliyse, bu kadar dehşetengiz şekilde korunması gerekiyorsa
bırakalım bu İŞİ profesyoneller yapsın.
Bu iş için profesyonelleşmek isteyenlere eğitimler verilsin.
Bu bir iş, ciddi bir iş ve öyleymiş gibi hareket edilsin.
Paralı olsun askerlik, Türkiye Cumhuriyeti Askeri Birlikleri AŞ..
Asker olmak isteyen, alsın babalar gibi eğitimini, yapmak istediği işleri seçsin, sınavlara girsin...
Böylece bir sınır karakolunda boynu kesilene kadar kırk kere uyanabilir o adam.

İnsanların vicdanını yargılamaya hakkı kalmaz kimsenin, yiyen gider asker olur kardeşim. Ülkesini korur misler gibi, hem bunun için gönüllü olmuş adamdan işi sallamasını da bekleyemeyiz değil mi, ayrıca aylık perforans değerlendirmelerinde alacağı not da önemlidir onun için. Hayatını bu işten kazanıyor sonuçta.

Hayatlarını başka türlü kurmak isteyen insanları yargılamak ya da soyup soğana çevirmek yerine,
hiç durmadan faşist makineler haline getirmeye uğraşmak yerine...
Bu kadar vergiyi boşuna mı ödüyoruz, sayıyı azaltın işi adam gibi yapın beyler.

YETTİ

her zaman öyleydim bugün de öyleyim.
ANTİ FAŞİST.
Kesinlikle her türlü ırk ayrımına şiddetle değil aklımla fikrimle karşı çıkıyorum. Dengesizce ölen her şeye üzülüyorum.
Bu, bu kadar basit.
Doldurulmuş duyguların değil hissedilmiş algıların peşindeyim her zaman.

DÖNGÜ

69 yaşında adam, karısı 63.
Kocaman adam.
Daha önce, dövdüğü için hapse girmiş.
Çıkmış.
Kadının bir gözü çıkmış.
Vücudu parçalanmış.
63 yaşında kadın, 64 olmayacak.

Ezber işlerden hiç hoşlanmıyorum.
Kadına şiddete haayır.
Haayır da çözümü ne?
Uygulanabilir bir çözüm üretemezsen eğer,
Kadına şiddete hayır işlemiş oluyorsun;
zırt pırt dillendirdiğin için.

Belli ki hapse atmak bir çözüm değil.
Tecrit, hiç bir zaman, hiç bir suçun çözümü olmadı.
Çözümlemesi zaten hiç olmadı.

Fikrim var. Bak, bütün sıradanlığımla, bilgisizliğimle, bir fikrim var.

Bu adamlar, tutuklanıp hapse atılmak yerine (ki karısını dövdü diye hapse atılan adamların sayısı da oldukça düşüktür eminim), belediyelerin, devletin falan zor durumdaki kadınlar için açtığı yerlerde mecburi hizmete gönderilsin.
Valla kaçar falan demesin kimse, ev hapsi zımbırtılarından takıverirsin ayağına, oldu bitti. Amerikadaki her haltı 2 gün geçmeden alıp kullanabiliyoruz da bunu mu kullanamayacağız.
Görsün bakalım nasıl oluyor bu işler, sonrasında neler yaşıyor kadınlar... Bir de mecburi dersler falan koyup, efendim film izletmeler, kitap okutmalar falan yaptın mı, oh, işte o zaman bir işe yarar verdiğin ceza. İşte o zaman, o cezadan dönüp de karısını öldürüveren adamların sayısında düşüş olabilir.
Yoksa hikaye hep aynı, döngü...
At-Çıkar-Göm-At-Çıkar....

SİYA SET

Bu siyaset işi çok acaip iş kardeşim.
Sanırım adaylar ciddi bir yalan söyleme, insan kandırma, yuvarlak konuşma ve veriyormuş gibi gösterme eğitimlerine giriyorlar.
Ben artık sinirlenmiyorum bile.
Düşünüyorum da bu eğitimlerden geçen sevgili parti adayları başarılı olduklarına göre Türkiye bu insanlara inanacak kadar saf, çıkarcı ya da umursamaz. E o zaman... Bize resmen bok yemek düşüyor galiba zaten maşallah hiç de eksik olmuyor.
Ya da tabii şöyle bir seçenek de olabilir, bütün bunlar bir kandırmacadır ve aslında kullandığımız oyların hiç bir önemi yoktur.
Keşke biraz kafamız çalışsaydı...