WHY

Açıklama:
Kesinlikle
ordunun her türlüsüne, savaşın her yüzlüsüne...
Ne sınırlarını anlıyorum insanların
ne de "toprağı" koruma güdülerini...

Söylediğim;
marifetse bu
ki değil bana göre...
Değiştiremiyorsunuz ya
hiç değilse
bırakın bu işleri
bırakın insanları
kim meraklıysa
niye meraklıysa
o gelsin kucağınıza.

TCAB AŞ.

Bedelli Askerlik, Vicdani ret...

Konuşmalar bir sonuca ulaşacak mı bilmiyorum ama konular konuşulurken herkesin biraz daha faşistleştiğini görebiliyorum.
Askerlik herkes için bir milliyetçilik, faşistlik oyuncağı, bu komünistler için de böyle, faşistler için de.
Çünkü insanlar zorla hayatlarından uzaklaştırılarak VATANlarını korumaya gidiyorlar, pek çoğunda eğitim yok, düşünmek yok, olanların beyniyse maşallah yıkanmış. Askerlik sonunda faşizmin tavan yaptığı, kimin kimi vurduğunun çok da belli olmadığı bir yer halini alıyor.
Oysa;
toprak bu kadar önemliyse, bu kadar dehşetengiz şekilde korunması gerekiyorsa
bırakalım bu İŞİ profesyoneller yapsın.
Bu iş için profesyonelleşmek isteyenlere eğitimler verilsin.
Bu bir iş, ciddi bir iş ve öyleymiş gibi hareket edilsin.
Paralı olsun askerlik, Türkiye Cumhuriyeti Askeri Birlikleri AŞ..
Asker olmak isteyen, alsın babalar gibi eğitimini, yapmak istediği işleri seçsin, sınavlara girsin...
Böylece bir sınır karakolunda boynu kesilene kadar kırk kere uyanabilir o adam.

İnsanların vicdanını yargılamaya hakkı kalmaz kimsenin, yiyen gider asker olur kardeşim. Ülkesini korur misler gibi, hem bunun için gönüllü olmuş adamdan işi sallamasını da bekleyemeyiz değil mi, ayrıca aylık perforans değerlendirmelerinde alacağı not da önemlidir onun için. Hayatını bu işten kazanıyor sonuçta.

Hayatlarını başka türlü kurmak isteyen insanları yargılamak ya da soyup soğana çevirmek yerine,
hiç durmadan faşist makineler haline getirmeye uğraşmak yerine...
Bu kadar vergiyi boşuna mı ödüyoruz, sayıyı azaltın işi adam gibi yapın beyler.

YETTİ

her zaman öyleydim bugün de öyleyim.
ANTİ FAŞİST.
Kesinlikle her türlü ırk ayrımına şiddetle değil aklımla fikrimle karşı çıkıyorum. Dengesizce ölen her şeye üzülüyorum.
Bu, bu kadar basit.
Doldurulmuş duyguların değil hissedilmiş algıların peşindeyim her zaman.

DÖNGÜ

69 yaşında adam, karısı 63.
Kocaman adam.
Daha önce, dövdüğü için hapse girmiş.
Çıkmış.
Kadının bir gözü çıkmış.
Vücudu parçalanmış.
63 yaşında kadın, 64 olmayacak.

Ezber işlerden hiç hoşlanmıyorum.
Kadına şiddete haayır.
Haayır da çözümü ne?
Uygulanabilir bir çözüm üretemezsen eğer,
Kadına şiddete hayır işlemiş oluyorsun;
zırt pırt dillendirdiğin için.

Belli ki hapse atmak bir çözüm değil.
Tecrit, hiç bir zaman, hiç bir suçun çözümü olmadı.
Çözümlemesi zaten hiç olmadı.

Fikrim var. Bak, bütün sıradanlığımla, bilgisizliğimle, bir fikrim var.

Bu adamlar, tutuklanıp hapse atılmak yerine (ki karısını dövdü diye hapse atılan adamların sayısı da oldukça düşüktür eminim), belediyelerin, devletin falan zor durumdaki kadınlar için açtığı yerlerde mecburi hizmete gönderilsin.
Valla kaçar falan demesin kimse, ev hapsi zımbırtılarından takıverirsin ayağına, oldu bitti. Amerikadaki her haltı 2 gün geçmeden alıp kullanabiliyoruz da bunu mu kullanamayacağız.
Görsün bakalım nasıl oluyor bu işler, sonrasında neler yaşıyor kadınlar... Bir de mecburi dersler falan koyup, efendim film izletmeler, kitap okutmalar falan yaptın mı, oh, işte o zaman bir işe yarar verdiğin ceza. İşte o zaman, o cezadan dönüp de karısını öldürüveren adamların sayısında düşüş olabilir.
Yoksa hikaye hep aynı, döngü...
At-Çıkar-Göm-At-Çıkar....

SİYA SET

Bu siyaset işi çok acaip iş kardeşim.
Sanırım adaylar ciddi bir yalan söyleme, insan kandırma, yuvarlak konuşma ve veriyormuş gibi gösterme eğitimlerine giriyorlar.
Ben artık sinirlenmiyorum bile.
Düşünüyorum da bu eğitimlerden geçen sevgili parti adayları başarılı olduklarına göre Türkiye bu insanlara inanacak kadar saf, çıkarcı ya da umursamaz. E o zaman... Bize resmen bok yemek düşüyor galiba zaten maşallah hiç de eksik olmuyor.
Ya da tabii şöyle bir seçenek de olabilir, bütün bunlar bir kandırmacadır ve aslında kullandığımız oyların hiç bir önemi yoktur.
Keşke biraz kafamız çalışsaydı...

KELİMELER

Günaydın.
Az önce çok sevdiğim, baba gibi gördüğüm dayımdan bir mail geldi. Diyor ki: STV Atatürk'e şeytan dedi.
Ben yine düşünüyorum.
Açıkçası hiçbir şey hissetmiyorum bu maili görünce. Sinirlenmiyorum, şaşırmıyorum falan da falan.
Neden:
E çünkü "eeee", herkes özgür değil mi önce. Herkes sevmek zorunda mı Atatürk'ü, düşündüğünü söyleme özgürlüğü sadece komünistlere, sosyalistlere, Atatürkçülere mahsus bir özgürlük mü?
Hatırla Sevgili isimli bir dizi vardı, çok güzeldi, fütursuzca, olan olayları, Deniz Gezmişlerin, yıllarca konuşulması yasak olan, haksız ölümlerini hep dillendirdi.
Ne kadar sevindik o zaman; birşeyler değişti, konuşulamayanlar konuşuluyor.
Neticede:

1-Özgürlük istiyorsak, önce herkese vereceğiz. Ona kızıp, yargılayıp kendimizi kayırmayacağız.
2- Kelimenin gücü insandan gelir. Eğer ki yanlışlık görüyorsak, kelimeden korkmayacağız, edeni uyandırmaya bakacağız.
3- Kötüyle kötü olmayacağız çünkü o zaman gösterecek iyi kalmıyor elimizde.

Arkadaşlar dizi çekmiş, Atatürke şeytan demiş. Ben de bir yazı yazdım şimdi ve diyorum ki; ama yok diyemiyorum çünkü ben Muhammede inanmıyorum ama inananlar var, beni taşlarlar diye korkuyorum.

ŞEKİL 1A

Ben son bir haftadır Stockholm'de bulunuyorum, pek çok yakınımca malum olduğu üzere.
Buradan "ŞEKİL 1A" da görüldüğü üzere maşallah takır takır yazıyorum.
Şimdi acaba Türkiye'de benim blogum nerede?
Bu soruyu sormak bile aslında durumun ne kadar saçma olduğunu anlamaya yetiyor galiba.
Evet madem ki göremiyoruz artık Türkiyemmcimmden biz bu blogları then I will start to write in English from now on.
I guess my English is not so bad but ofcourse it's better to write your feelings about something in your mother language.
In Turkey we still can't understand the way of Internet. Not just the way of internet actually we have no idea about the way of people living.
In Turkey yes you can say everything but you can't let people hear it.
And isn't it funny when you suspend a web site you can only your people not seeing it but the other part of the world can still read the bad things about your country. But in Turkey we don't want to change a bad thing we just don't talk about it.
This is my blog today...

EMRİYET MİDİRLİĞİ

Lafı uzatmaya gerek yok...
Gün: Pasaport Yenileme Günü
Yer: Fotocu, banka, başka banka, otobüs durağı, başka otobüs durağı, emniyet müdürlüğü, Parmak izi sırası, Vezne sırası, pasaport sırası, Başka fotocu, Pasaport Sırası
Zaman: 10.30 a.m. - 16.05 p.m.

İçinde yaşayan insanların var ettiği devletin, onların hayatını kolaylaştırmak yerine, yaşamı burnundan getirmeyi tercih ettiği bir ülkede yaşıyoruz.
Eğer varsa da bizim bir işimize yarayacak olan herhangi bir kanun maddesinin her şekilde, yazıldığı şekilde uygulanmadığını da biliyoruz.
Tabii ki her hükümete göre eğilip bükülen bir "devlet doğruları eğri"miz olduğunu da.
Yanımda bana o ne kadar sürer bu kaç para deyip duran süslü kadının utanmadan sıkılmadan "Müdür Bey" i arayarak önümüze geçmek için torpil sağladığına şahit de oluyoruz.
300 Kişiye nedense 3 kişinin hizmet vermesine dırdır bile etmiyoruz artık.
Bilmem kaç sayfalık yeni pasaportların uzatma sayfası olmadığı için her seferinde 54 liralık defter parasıyla ve içinde çipingenle kimleri doyuracağımızı ise bilmek bile istemiyoruz.
Fakat:
din işleri ile devlet işlerinin birbirinden ayrıldığı! kıymetli ülkemizde kulaklarımız saçlarımızla kapanmışsa pasaportumuza fotoğrafı kabul ettiremiyoruz, öğrendim ki kulakları ancak bir baş örtüsüyle kapatırsak bu zımbırtıdan yırtabiliyoruz.
Elimizde ise buna karşı bir tek şeyimiz var ....
O da bıkmadan usanmadan küfür etmek.
Çünkü sayemizde şıracının şahidi bozacı, kimseyi kimseye, devleti kendine şikayet edemiyoruz.
Bu üstün performansından dolayı bir kez daha Kıymetli Türk Halkını en derin içtenliğimle Tebrik ediyor ve ayakta alkışlıyorum.
Gelsin altınlar, Bir altına bir oy, yanında baş örtüsü bedava.
Bu arada, kara çarşafları geçirip giden herhes yüzünü gözünü göstermeden Emniyet Midirliğine girebiliyir. İlgilenenlerin dikkatine...

AZINLIK HAKLARI

Ailemizin mükemmel dizisi Behzat Ç.'de azınlık haklarıyla ilgili yazılar yazan bir profesör öldürüldü dün.
Dizide her kesimin fikirleri yansıtıldı maşallah.
Öldürene yardım eden de var, üzülen öğrenci de var.
Neyse düşündüm ben de azınlık, azınlık...

Sonra karar verdim, kimdir azınlık.

Azınlık; insan gibi yaşamaya çaba sarf eden, içinde yaşadığı ortama, birlikte yaşadığı her türlü canlıya saygı göstermeyi bilen adama denir.

Azınlık; aptal faşistliklerle, beyin yıkayarak ceplerini dolduran politikacılara göz yummayanlara denir.

Azınlık; dolduruşa gelip, kardeşini vurmaya kalkmayanlara denir.

Azınlık; düşünmeyi bilene denir.

Kısaca dostlar:
Azınlık; azcık kafası çalışana denir.

ATAM ATAM SEN KALK BEN YATAR GİBİ YAPAM

10 Kasım bugün. Türkiye'nin yaratıcısını kaybettiği gün.
Ülkede herkes Cumhuriyetçi, Herkes Atatürkçü.
Şahsen Cumhuriyet'in sakat bir yönetim biçimi olduğunu düşünüyorum.
Hoş yönetilme durumunun başlı başına kör, topal olduğuna eminim ama güncel içinde değerlendirme diyelim benimkine.
Mustafa Kemal kuşkusuz büyük bir iş başarmıştır. Bunu herhaldeki en dincisinden en komünistine herkes kabul eder. Doğru bir iş midir, yanlış bir iş midir başardığı, bunu da o günkü durumlar göz önüne alınarak değerlendirmek gerekir.
Fakat değerlendirmek mutlaka gerekir.
Ezber Cumhuriyetçiler, başlarına diktikleri, kendi elleriyle diktikleri adamlarla yan yana İstiklal Marşı okuyorlar. Sonra aydıklarından oy kullanmaya gitmez, masa başında rakıyla adamları itin gotune sokup, bir sonraki ülke bayramında da saf tutarlar en önde. Yine Cumhuriyet dedikleri ve inandıklarını iddia ettiklerini, korumaya yeltenmedikleri için, lanet yüzleri bile kızarmadan.
Cumhuriyeti sevmiyorum. Bu ülke (her ne demekse) ondan ne kazanıyor onu da göremiyorum ama bu başka bir yazının konusu.
İnsanları severim ben, ama onlar da ne zaman bu kadar umursamaz , bu kadar şımarık, bu kadar kendini bilmez ve bu kadar yalaka oldular onu pek anlayamıyorum.
Şimdi gözünden yalan yaşlar akan amcalar, yüzlerini yıkarken bir kere aynaya baksalar belki de bu kadar sürünmek zorunda kalmazlar, sözümona dinin ayakları altında.