DÖNGÜ

69 yaşında adam, karısı 63.
Kocaman adam.
Daha önce, dövdüğü için hapse girmiş.
Çıkmış.
Kadının bir gözü çıkmış.
Vücudu parçalanmış.
63 yaşında kadın, 64 olmayacak.

Ezber işlerden hiç hoşlanmıyorum.
Kadına şiddete haayır.
Haayır da çözümü ne?
Uygulanabilir bir çözüm üretemezsen eğer,
Kadına şiddete hayır işlemiş oluyorsun;
zırt pırt dillendirdiğin için.

Belli ki hapse atmak bir çözüm değil.
Tecrit, hiç bir zaman, hiç bir suçun çözümü olmadı.
Çözümlemesi zaten hiç olmadı.

Fikrim var. Bak, bütün sıradanlığımla, bilgisizliğimle, bir fikrim var.

Bu adamlar, tutuklanıp hapse atılmak yerine (ki karısını dövdü diye hapse atılan adamların sayısı da oldukça düşüktür eminim), belediyelerin, devletin falan zor durumdaki kadınlar için açtığı yerlerde mecburi hizmete gönderilsin.
Valla kaçar falan demesin kimse, ev hapsi zımbırtılarından takıverirsin ayağına, oldu bitti. Amerikadaki her haltı 2 gün geçmeden alıp kullanabiliyoruz da bunu mu kullanamayacağız.
Görsün bakalım nasıl oluyor bu işler, sonrasında neler yaşıyor kadınlar... Bir de mecburi dersler falan koyup, efendim film izletmeler, kitap okutmalar falan yaptın mı, oh, işte o zaman bir işe yarar verdiğin ceza. İşte o zaman, o cezadan dönüp de karısını öldürüveren adamların sayısında düşüş olabilir.
Yoksa hikaye hep aynı, döngü...
At-Çıkar-Göm-At-Çıkar....

SİYA SET

Bu siyaset işi çok acaip iş kardeşim.
Sanırım adaylar ciddi bir yalan söyleme, insan kandırma, yuvarlak konuşma ve veriyormuş gibi gösterme eğitimlerine giriyorlar.
Ben artık sinirlenmiyorum bile.
Düşünüyorum da bu eğitimlerden geçen sevgili parti adayları başarılı olduklarına göre Türkiye bu insanlara inanacak kadar saf, çıkarcı ya da umursamaz. E o zaman... Bize resmen bok yemek düşüyor galiba zaten maşallah hiç de eksik olmuyor.
Ya da tabii şöyle bir seçenek de olabilir, bütün bunlar bir kandırmacadır ve aslında kullandığımız oyların hiç bir önemi yoktur.
Keşke biraz kafamız çalışsaydı...

KELİMELER

Günaydın.
Az önce çok sevdiğim, baba gibi gördüğüm dayımdan bir mail geldi. Diyor ki: STV Atatürk'e şeytan dedi.
Ben yine düşünüyorum.
Açıkçası hiçbir şey hissetmiyorum bu maili görünce. Sinirlenmiyorum, şaşırmıyorum falan da falan.
Neden:
E çünkü "eeee", herkes özgür değil mi önce. Herkes sevmek zorunda mı Atatürk'ü, düşündüğünü söyleme özgürlüğü sadece komünistlere, sosyalistlere, Atatürkçülere mahsus bir özgürlük mü?
Hatırla Sevgili isimli bir dizi vardı, çok güzeldi, fütursuzca, olan olayları, Deniz Gezmişlerin, yıllarca konuşulması yasak olan, haksız ölümlerini hep dillendirdi.
Ne kadar sevindik o zaman; birşeyler değişti, konuşulamayanlar konuşuluyor.
Neticede:

1-Özgürlük istiyorsak, önce herkese vereceğiz. Ona kızıp, yargılayıp kendimizi kayırmayacağız.
2- Kelimenin gücü insandan gelir. Eğer ki yanlışlık görüyorsak, kelimeden korkmayacağız, edeni uyandırmaya bakacağız.
3- Kötüyle kötü olmayacağız çünkü o zaman gösterecek iyi kalmıyor elimizde.

Arkadaşlar dizi çekmiş, Atatürke şeytan demiş. Ben de bir yazı yazdım şimdi ve diyorum ki; ama yok diyemiyorum çünkü ben Muhammede inanmıyorum ama inananlar var, beni taşlarlar diye korkuyorum.

ŞEKİL 1A

Ben son bir haftadır Stockholm'de bulunuyorum, pek çok yakınımca malum olduğu üzere.
Buradan "ŞEKİL 1A" da görüldüğü üzere maşallah takır takır yazıyorum.
Şimdi acaba Türkiye'de benim blogum nerede?
Bu soruyu sormak bile aslında durumun ne kadar saçma olduğunu anlamaya yetiyor galiba.
Evet madem ki göremiyoruz artık Türkiyemmcimmden biz bu blogları then I will start to write in English from now on.
I guess my English is not so bad but ofcourse it's better to write your feelings about something in your mother language.
In Turkey we still can't understand the way of Internet. Not just the way of internet actually we have no idea about the way of people living.
In Turkey yes you can say everything but you can't let people hear it.
And isn't it funny when you suspend a web site you can only your people not seeing it but the other part of the world can still read the bad things about your country. But in Turkey we don't want to change a bad thing we just don't talk about it.
This is my blog today...

EMRİYET MİDİRLİĞİ

Lafı uzatmaya gerek yok...
Gün: Pasaport Yenileme Günü
Yer: Fotocu, banka, başka banka, otobüs durağı, başka otobüs durağı, emniyet müdürlüğü, Parmak izi sırası, Vezne sırası, pasaport sırası, Başka fotocu, Pasaport Sırası
Zaman: 10.30 a.m. - 16.05 p.m.

İçinde yaşayan insanların var ettiği devletin, onların hayatını kolaylaştırmak yerine, yaşamı burnundan getirmeyi tercih ettiği bir ülkede yaşıyoruz.
Eğer varsa da bizim bir işimize yarayacak olan herhangi bir kanun maddesinin her şekilde, yazıldığı şekilde uygulanmadığını da biliyoruz.
Tabii ki her hükümete göre eğilip bükülen bir "devlet doğruları eğri"miz olduğunu da.
Yanımda bana o ne kadar sürer bu kaç para deyip duran süslü kadının utanmadan sıkılmadan "Müdür Bey" i arayarak önümüze geçmek için torpil sağladığına şahit de oluyoruz.
300 Kişiye nedense 3 kişinin hizmet vermesine dırdır bile etmiyoruz artık.
Bilmem kaç sayfalık yeni pasaportların uzatma sayfası olmadığı için her seferinde 54 liralık defter parasıyla ve içinde çipingenle kimleri doyuracağımızı ise bilmek bile istemiyoruz.
Fakat:
din işleri ile devlet işlerinin birbirinden ayrıldığı! kıymetli ülkemizde kulaklarımız saçlarımızla kapanmışsa pasaportumuza fotoğrafı kabul ettiremiyoruz, öğrendim ki kulakları ancak bir baş örtüsüyle kapatırsak bu zımbırtıdan yırtabiliyoruz.
Elimizde ise buna karşı bir tek şeyimiz var ....
O da bıkmadan usanmadan küfür etmek.
Çünkü sayemizde şıracının şahidi bozacı, kimseyi kimseye, devleti kendine şikayet edemiyoruz.
Bu üstün performansından dolayı bir kez daha Kıymetli Türk Halkını en derin içtenliğimle Tebrik ediyor ve ayakta alkışlıyorum.
Gelsin altınlar, Bir altına bir oy, yanında baş örtüsü bedava.
Bu arada, kara çarşafları geçirip giden herhes yüzünü gözünü göstermeden Emniyet Midirliğine girebiliyir. İlgilenenlerin dikkatine...

AZINLIK HAKLARI

Ailemizin mükemmel dizisi Behzat Ç.'de azınlık haklarıyla ilgili yazılar yazan bir profesör öldürüldü dün.
Dizide her kesimin fikirleri yansıtıldı maşallah.
Öldürene yardım eden de var, üzülen öğrenci de var.
Neyse düşündüm ben de azınlık, azınlık...

Sonra karar verdim, kimdir azınlık.

Azınlık; insan gibi yaşamaya çaba sarf eden, içinde yaşadığı ortama, birlikte yaşadığı her türlü canlıya saygı göstermeyi bilen adama denir.

Azınlık; aptal faşistliklerle, beyin yıkayarak ceplerini dolduran politikacılara göz yummayanlara denir.

Azınlık; dolduruşa gelip, kardeşini vurmaya kalkmayanlara denir.

Azınlık; düşünmeyi bilene denir.

Kısaca dostlar:
Azınlık; azcık kafası çalışana denir.

ATAM ATAM SEN KALK BEN YATAR GİBİ YAPAM

10 Kasım bugün. Türkiye'nin yaratıcısını kaybettiği gün.
Ülkede herkes Cumhuriyetçi, Herkes Atatürkçü.
Şahsen Cumhuriyet'in sakat bir yönetim biçimi olduğunu düşünüyorum.
Hoş yönetilme durumunun başlı başına kör, topal olduğuna eminim ama güncel içinde değerlendirme diyelim benimkine.
Mustafa Kemal kuşkusuz büyük bir iş başarmıştır. Bunu herhaldeki en dincisinden en komünistine herkes kabul eder. Doğru bir iş midir, yanlış bir iş midir başardığı, bunu da o günkü durumlar göz önüne alınarak değerlendirmek gerekir.
Fakat değerlendirmek mutlaka gerekir.
Ezber Cumhuriyetçiler, başlarına diktikleri, kendi elleriyle diktikleri adamlarla yan yana İstiklal Marşı okuyorlar. Sonra aydıklarından oy kullanmaya gitmez, masa başında rakıyla adamları itin gotune sokup, bir sonraki ülke bayramında da saf tutarlar en önde. Yine Cumhuriyet dedikleri ve inandıklarını iddia ettiklerini, korumaya yeltenmedikleri için, lanet yüzleri bile kızarmadan.
Cumhuriyeti sevmiyorum. Bu ülke (her ne demekse) ondan ne kazanıyor onu da göremiyorum ama bu başka bir yazının konusu.
İnsanları severim ben, ama onlar da ne zaman bu kadar umursamaz , bu kadar şımarık, bu kadar kendini bilmez ve bu kadar yalaka oldular onu pek anlayamıyorum.
Şimdi gözünden yalan yaşlar akan amcalar, yüzlerini yıkarken bir kere aynaya baksalar belki de bu kadar sürünmek zorunda kalmazlar, sözümona dinin ayakları altında.

OKTOBERFEST GO HOME

Antalya'dan Oktoberfest geçti. Ama ne hikmetse, Belediye Başkanına geçiren de çok oldu.
Hikaye:
23 yaşında eşşek kadar adam, eşşek kadar arkadaşlarıyla birlikte girişi ve ayrıca içerde satılan biraları paralı olan bir festivale katılıyorlar.
Maşallah içerde eşşek gibi içip, eşşek gibi de eğleniyorlar. Eve gidiyorlar, belki devam ediyorlar içmeye, bu ülkenin herhangi bir yerinden alabilecekleri içkiyle, belki de sızıyorlar.
Büyük talihsizlik, gerçekten çok üzücü ama bu gencimiz sabah uyanamıyor.
Gencin ölüm Nedeni hala açıklanmamakla birlikte hemmen spekülasyonlar başlıyor: "Efendim elin almanının festivalini buraya taşıyıp, gençleri içkiye yönlendiriyorsun, bak gencecik çocuklarımız ölüyor." Parti il başkanları konuşuyor bu konu hakkında, yüklenen yüklene, faturanın kime kesildiği belli.
Şimdi ben düşünüyorum:
Hayatımda çok saçma şey gördüm ve bu da onlardan bir tanesi.
Saçma bir gündem yaratıyorsun utanmadan (artık kim uyduruyorsa neresinden "hah bunu Akaydın'a yıkalım, bahane olur yine yükleniriz diye) ve bizim, tabii ki hiçbir şeyde olmadığı gibi, bu konuda da bir an olsun bile fikir yürütmeyecek güzel halkımızı galeyana getiriyorsun. Akaydın'ı bu gencin yanına gömelim, Oktoberfesti de Almanlarla beraber ülkeden sınır dışı edelim.
Zilyon tane bar var bu ülkede (gayet de güzel bir şey bu), girişte para falan da vermen gerekmez, ohhh kaymak gibi içersin, içkiyi fazla kaçırabilirsin ve evet ölebilirsin misal. Tıpkı kırmızı ışık yanarken karşıdan karşıya geçmeye kalkarsan ölebileceğin gibi. Şimdi bunun için ışığı mı suçlamak gerekir, o ışığı oraya koyanı mı?
Biraz akıl, biraz fikir, biraz insaf be kardeşim.
Derdin eğer bu festivalin ne kadar iyi ya da ne kadar kötü birşey olduğunu tartışmaksa, koy argümanlarını ortaya, tartış. Hoş, tartışılacak bir taraf da göremiyorum ben. Bu şehirde bulunan onlarca işletme bu festivalde stand açıyor, kazanıyor. İnsanlar bir araya geliyor, kaynaşıyor, eğleniyor, rahatlıyor. Bu şehirde yaşayan binlerce Alman, kendilerine ait bir ortamı onlara sunduğumuz için minnettar kalıyor, mutlu oluyor. Eee, derdimiz ne o zaman. İlla pastırma, börek festivali mi yapalım.
Bir laf var, herkes de pek iyi bilir:
Herşeyin fazlası zarar.
Sorumlusu da önüne koyan değil, maalesef sınırlarını bilemeyip de, kendini kaybedende, ona sınırlarını öğretemeyen, belki de her istediğini vererek onu şımartan ailede. Birinin sorumluluğunu ise böylesine hadsizce başkalarına yüklemeye çalışan üçüncü kişilere, fırsat vermemek gerek. Bence bizleri bu kadar aptal yerine koymalarına "Yeter ulan" deme vakti çoktan geldi.

BRAVO PROTESTO

Malum gün bugün. Sandık başına toplanalım, referandum fikrimizi beyan edelim. Ettik.
Annem sabah 6buçukta gitti sandık başına, hile hurda olmasın görevlisi olarak. Öğleden sonra telefon etti, eksik varmış, "sandık açılırken sayıları tut, kontrole gel" dedi. Homurdanarak gittim. Bir kaç partinin gönüllüsü ve sandık başkanı var, öyle kardeş kardeş, zarflar açılıyor, herkes kontrol ediyor, evet-hayır sayısını yazıyor. Zannedersin ki kağıt kalem daha yeni icad edildi, alıyoruz kağıtları evetleri hayırları işaretliyoruz, acemi işi. Onlar arada değiştirilebilir bence sandıklarla beraber, neyi ne kadar sayarsan say. Neyse zaten çok da fark etmez. Değinmek istediğim yer burası da değil.
Adam gelmiş oralara kadar, zarfı almış ama protesto ediyor ya boş koymuş pusulayı, hani protesto etmek için hiç sandığa da gitmeyenler var, ikisi de aynı şey. Beğenmiyorsun değişiklikleri ya da neyin değişeceğini söylemedikleri, bütün maddeleri açık açık yazmadıkları için falan kızıyorsun. İyi de o zaman yapman gereken şey, şu andaki anayasanın değişmesine izin vermemek olmalı. Kendini kandırdığın yetmezmiş gibi bir de adamların ekmeğine yağ sürüyorsun. Madem kızdın Hayıra vuracaksın ki mühürü, o zaman bir daha göndersin bakalım herşeyi anlatarak, biraz daha çalışsın üzerinde, senin isteyeceğin kıvama getirmek için. Senin proteston onlara göbek attırıyor a benim akıllı kardeşim. Bugün çıkacak sonuç, dilerim ki sana rağmen bizlerin çabalarıyla, elalemin yalakalarının ekmeğine yağ sürdürmeyecektir. Ama bilesin, eğer ki senin proteston yüzünden ne halt olduğunu bile bilmediğimiz bu değişiklikler yapılırsa, günü geldiğinde elime tutuşturdukları türbanı, senin boğazına saracağım.

REFERANDUM SAVAŞLARI

Referandum, referandum.

Değişecek maddelerin neler olduğunu ve nasıl değişeceğini tam olarak bilemesek de, AKP ve CHP ikna turlarına tam gaz devam ediyor. Herkes bir sorunu çözecek ama nasıl çözeceğini kimseyle paylaşmıyor.

Yüzyılların büyük türban sorunu:

AKP diyor ki;” Bırakın çocuklarımız özgürce okusun. Diğer çocukların pantolonuna, kızların eteklerine karışıyor musunuz ki, türbana karışıyorsunuz”.

Şimdi orada dualım. Türbanın üzerine bizzat kendilerinin yükledikleri siyasi çağrışıma değinmeye gerek bile görmüyorum ve fakat destekçilerinin, bırakın okulları, sokaklarda elalemin eteğine, pantolonuna, makyajına, saçına yıllardır etmediklerini bırakmadıkları gerçeğini nasıl oluyor da yok sayıyorlar, hiç anlayamıyorum. Seçimi kazandıkları illerde bir böcek misali halkın arasına yayılan saptırmacı dincilerin, özgürlükleri nasıl kısıtladıklarını, yetmezmiş gibi kıstırdıkları yerde pata küte giriştiklerini kim bilmiyor bu ülkede. Dini inançları nedeniyle hiç kimse yargılanmamıştır ama sosyalist düşünceleri yüzünden hala yüzlerce insan hapiste yatmıyor mu? Demek ki mesele inanç yüzünden kafasını kapatan kızlara baskı uygulanması meselesi değil. Mesele dini saptırarak, onu utanmazca siyaset malzemesi yapma meselesi. Ne zamandan beri, okula başı örtülü giremediği için ayaklanıyor bu kızlar dikkat etmek gerek. Ayrıca kim hangi okula tanınmasını engelleyecek şekilde kapanarak ya da açılarak girebilir ki. Okul dediğin yer, siyasetten ve dinden bağımsız tutulması gereken yerdir. İnsanların birbirlerine bu konuda baskı uygulamalarına engel olmak için de hem siyasi hem de dini yaptırımları oralardan uzak tutmak gerekir.

Gelelim CHP’ye; “ Türban sorunu biz çözeceğiz”. Affınıza sığınıyorum ama hiçbir söylemde nasıl yapacağınızı duyamadık. Önemli olan bu ülkenin sorunlarını çözmek ise eğer ve bu bilgi sizde mevcut ise hem halkla hem de hükümetle paylaşınız. İlla beklemenize gerek olmamalı iktidara gelmeyi. Çünkü iktidar, canınızdan çok sevdiğiniz vatanınızı daha iyi yerlere getirmek için sadece bir araç. Böyle hırslara girmenin ve illa ben yapacağım diyerek refahı geciktirmenin çok anlamsız ve bencilce olduğunu düşünüyorum. Siz paylaşın, eğer halkın başa getirdikleri, bu gün gibi ortada olan çözümü uygulamıyorsa, zaten gereken cevabı alacaktır.

Ama bütün bu yarışların ötesinde tabii ki şöyle bir gerçek var ki; aslında kimsenin umurunda değil, kimin özgürlüklerinin ne kadar kısıtlandığı ya da kimin dininin gereklerini yerine getiremediği.

Türban sorununu (!) çözüyorum:

Herkesin bir dine mensup olma ve onun gereklerini yerine getirme hakkı vardır fakat tahminimce bu gerekleri kendi keyfine göre saptırma hakkı yoktur. Kafanı kapatmak mı istiyorsun, eğer esas olan buysa, yaşadığın ülkenin yasalarına aykırı olmayan yollarla kapanmak seni bozmamalı. Artık siyasi bir obje haline gelmiş olan türbanda diretmek yersiz, onun yerine daha makul çözümler üret, bone tak, peruk tak, bere tak, yazın kumaştan bere tak, kışın yünden. Yani asıl amacımız kapanmaksa bunun çözümü basit. Ama eğer asıl amacımız, siyasi kimliğimizi bulunduğumuz her yerde avazımız çıktığı kadar bağırmaksa, kusura bakmayın ama onun için meydanlar var, insanların kendilerini geliştirmek için, öğrenmek için gittikleri yerleri kullanamazsınız.

Yani, nasıl desem, yemezler.